อินโดนีเซีย (Indonesia)
ประวัติความเป็นมา
อินโดนีเซียประกอบด้วยหมู่เกาะที่มีความเจริญรุ่งเรืองมาช้านาน แต่ต่อมาต้องตกอยู่ภายใต้การปกครองของเนเธอร์แลนด์อยู่ประมาณ 301 ปี ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2485 ซึ่งเป็นช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ญี่ปุ่นบุกอินโดนีเซีย และทำการขับไล่เนเธอร์แลนด์เจ้าอาณานิคมของอินโดนีเซียออกไปได้สำเร็จ จึงทำให้ผู้นำอินโดนีเซียคนสำคัญในสมัยนั้นให้ความร่วมมือกับญี่ปุ่นแต่ไม่ได้ให้ความไว้วางใจกับญี่ปุ่นมากนัก เพราะมีเหตุเคลือบแคลงคือ เมื่อผู้รักชาติอินโดนีเซียจัดตั้งขบวนการต่าง ๆ ขึ้นมา ญี่ปุ่นจะขอเข้าร่วมควบคุมและดำเนินงานด้วย
เมื่อญี่ปุ่นแพ้สงครามและประกาศยอมจำนนต่อฝ่ายพันธมิตร อินโดนีเซียได้ถือโอกาสประกาศเอกราชใน พ.ศ. 2488 แต่เนเธอร์แลนด์เจ้าของอาณานิคมเดิมไม่ยอมรับการประกาศเอกราชของอินโดนีเซีย จึงยกกองทัพเข้าปราบปราม ผลจากการสู้รบปรากฏว่าเนเธอร์แลนด์ไม่สามารถปราบปรามกองทัพอินโดนีเซียได้ จากนั้นอังกฤษซึ่งเป็นพันธมิตรกับเนเธอร์แลนด์จึงเข้ามาช่วยไกล่เกลี่ยเพื่อให้ยุติความขัดแย้งกัน
การแต่งกายอินโดนีเซีย
หญิง :สวมเสื้อ "คะบาย่า" เสื้อแขนยาว คอแหลม ผ่าหน้าอกเข้ารูปยาวปิดสะโพก ปักฉลุลายลูกไม้ เข้ากับผ้าโสร่งที่เป็นผ้าพื้นเมืองที่เรยกว่า "ปาเต๊ะ" หรือ "บาติก" โดยมีผ้าคล้องคอยาว และสวมรองเท้าแตะหรือส้นสูงแบบสากลindonesia flagชาย สวมเสื้อคอปิด สวมหมวกคล้ายหมวกหนีบ นุ่งกางเกงขายาว หรือโสร่งสีและลงดลายเข้ากับหมวกสวมรองเท้าแตะหรือรองเท้าหุ้มส้น หากเข้าพิธีสำคัญ จะเหน็บกริชด้วย ซึ่งวิธีแต่งกายจะแตกต่างกันไปตามแต่ละเกาะ
สถานที่ท่องเที่ยวอินโดนีเซีย
1.วัดบุโรพุทโธ มหาเจดีย์ สิ่งมหัศจรรย์แห่งอินโดนีเซีย
วัดบุโรพุทโธ จึงถือเป็นสถานที่สำคัญแห่งหนึ่งของศาสนาพุทธลัทธิมหายานที่มีความเก่าแก่ และมีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของโลก โดยสถาปัตยกรรมที่แสดงออกถึงความเป็นอัจฉริยะสูงสุดทางศิลปะสมัยไศเลนทรา ที่แตกต่างจากโบราณสถานทุกแห่งในชวา และยังเป็นศูนย์รวมใจของชาวพุทธมาอย่างช้านาน โดยความมหัศจรรย์ของบุโรพุทโธนี้ เกิดจากความคิดที่สร้างสรรค์ด้วยรูปแบบของศิลปะจากความคิดของช่าง โดยการสร้างตามแบบศิลปะชวาภาคกลาง ที่ผสานงานศิลปะระหว่างอินเดียและอินโดนีเซียได้อย่างกลมกลืน – เที่ยวอินโดนีเซีย
2. อุทยานแห่งชาติโคโมโด มังกรโคโมโด ความงามที่แฝงอันตราย
เที่ยวเกาะโคโมโด ทัวร์อินโดนีเซียอุทยานแห่งชาติโคโมโด ตั้งอยู่บนเกาะภูเขาไฟ ประกอบด้วยสามเกาะหลัก คือ โคโมโด ริงกา ปาดาร์และเกาะเล็กๆอีกมากมาย ด้วยระบบนิเวศน์ที่หลากหลาย เป็นที่อยู่ของสัตว์เลื้อยคลานขนาดใหญ่ ที่เราเรียกกันว่ามังกรโคโมโด ซึ่งสัตว์เหล่านี้ไม่สามารถหาได้จากที่ใดในโลก จึงเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจ แม้กระทั่งบรรดานักวิทยาศาสตร์เอง ก็แวะเวียนเข้ามาศึกษาทฤษฎีของวิวัฒนาการที่หลากหลายและสลับซับซ้อน
3.โทราจาแลนด์ แดนลึกลับแห่งอิเหนา
สำหรับนักท่องเที่ยวที่ชอบเรื่องเร้นลับ ปริศนา ความเชื่อ นี่อาจเป็นอีกสถานที่หนึ่งที่น่าสนใจ โดยสถานที่แห่งนี้ตั้งอยู่บริเวณที่สูงทางตอนใต้ของเกาะสุลาเวสี ถูกล้อมรอบไปด้วยเทือกเขา เป็นสถานที่ที่ชาวโทราจาอาศัยอยู่ การดำรงชีพแบบชาวพื้นเมืองทั่วไปนั่นก็คือการเพาะปลูก เลี้ยงสัตว์ แต่ที่พิเศษกว่านั้นคือศิลปะของสิ่งปลูกสร้างที่เป็นเอกลักษณ์ ที่ ตองโคนัน โดยมีลักษณะเด่นตรงที่หลังคามีขนาดใหญ่กว่าตัวบ้านรูปร่างคล้ายเรือ หน้าบ้านประดับด้วยเขาควายลักษณะเป็นมุมแหลม 2 ด้านเว้าลงมาตรงกลาง ซึ่งเป็นที่สะดุดตาอย่างมากแก่ผู้ที่พบเห็น ไม่เพียงแค่แปลกสะดุดตาเท่านั้น สิ่งที่น่าขนลุกยิ่งกว่าคือ บ้านที่โทราจาแลนด์นี้ เอาไว้สำหรับเก็บศพเพื่อรอทำพิธี ก่อนที่จะถูกฝังที่รังเล็กๆ ในโพรงต้นไม้ ดังนั้น นอกจากที่นี่จะขึ้นชื่อในเรื่องของการทำพิธีศพที่ไม่เหมือนใครแล้ว ที่นี่ยังเด่นในเรื่องของกาแฟ อีกด้วยอาหารประเทศอินโดนีเซีย
1.กาโด กาโด(Gado Gado
อาหาร สำหรับผู้ที่รักสุขภาพ ประกอบไปด้วยผักและธัญพืช เช่น มันฝรั่ง กะหล่ำปลี ถั่วงอก ถั่วเขียว เสริมโปรตีนด้วยเต้าหู้และไข่ต้ม รับประทานคู่กับซอสถั่วที่คล้ายกับซอสสะเต๊ะ ซึ่งใกล้เคียง กับสลัดแขก ของประเทศไทย
2.บักโซ
มีลักษณะคล้ายลูกชิ้นแบบจีน โดยทั่วไปทำจากเนื้อวัว แต่ก็สามารถทำจากเนื้อชนิดอื่นได้ เช่น ไก่ ปลา กุ้ง อาจเสิร์ฟในชามน้ำซุปกับหมี่เหลือง หมี่หุน ผักดอง เต้าหู้ ไข่ กะหล่ำปลี ถั่วงอก ขนมจีบ เกี๊ยวกรอบ หอมเจียวและเซเลอรี พบได้ทั่วอินโดนีเซีย บะก์โซหั่นเป็นชิ้นใช้เป็นส่วนผสมของหมี่โกเร็ง นาซีโกเร็ง
3.นาซีโกเร็ง
เป็นข้าวผัดที่ผัดกับน้ำมันหรือเนยเทียม ปรุงรสด้วยซีอิ๊วหวาน (kecap manis) หอมแดง กระเทียม มะขาม และพริก อาจมีส่วนผสมอื่นด้วย เช่น ไข่ ไก่ กุ้ง
4.โซโต
เป็นซุปแบบพื้นเมืองในอาหารอินโดนีเซีย ใส่เนื้อและผัก ในบางครั้งจัดเป็นอาหารประจำชาติ มีรับประทานตั้งแต่สุมาตราไปจนถึงปาปัว โดยมีความแตกต่างกันมากมีตั้งแต่ขายข้างถนนไปจนถึงในภัตตาคาร ผู้อพยพชาวชวาได้นำอาหารชนิดนี้ไปยังสุรินาเมและเรียกว่าเซาโต
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น